HUYSUZ,İNATÇI ve TATLI 2 YAŞINDA...
Canım oğlum Emin...
Bugün seni kucağıma alalı tam iki yıl oldu.Nasıl olacak,nasıl yapacağım,sakat kalmadan bir büyüsün derken tam iki yıl geçti.Allah a şükür sağ salim büyüdün aldığın darbelere rağmen.Ama inan şimdi acısını çok fena çıkartıyorsun.Abin senden dayak yiyor.Zaten küçüklüğünden beri var olan ağlamaların ,iki yaşla birlikte iyice arttı.Üzerine bir de aşırı inatlık ve huysuzluk eklenerek tam bir iki yaş çocuğu görünümüne girdin.Eskiden kimseye senin evde yaramaz olduğunu anlatamıyordum.Güleryüzünle herkesi kendine çekiyordun.Ama şimdi kimseyi yanına yaklaştırmıyorsun.Herşeye bağırıyor ve ağlıyorsun.Her gören "ne oldu bu çocuğa böyle " diye soruyor.Ben ise "evdeki yüzünü artık dışarıda da gösteriyor" diyorum....
Neyse bunları bir kenara bırakalım.Artık sen iki yaşında bir çocuksun.Kıyafetlerini kendin giyip çıkarmak isteyen,yemeğini kendi başına yemekten hoşlanan asla yardım kabul etmeyen,evdeki bütün oyuncaklara sahip çıkan abisine vermeyen,kendi kararlarını uygulatana kadar direnen bir çocuksun.Seni böyle çoktan kabul ettik.Evde hepimizi muma çevirdin.Aman karışmayalım; bağırır.Aman öpmeyelim; ağlar.Aman elinden oyuncağ
ı alınmasın; döver gibi...Bu huylarından biran önce vazgeçmeni istiyorum.Yoksa evde hayat çok çekilmez oluyor.
Doğum günün kutlu olsun bebeğim.Sen evin küçüğü olduğun için kaç yaşına girersen gir gözümüzde hep küçük olacaksın.Allah hayırlı,sağlıklı,mutlu ömürler nasip etsin...
